Adam Olmuş Çocuklar

Adam Olmuş Çocuklar

Sonra çok iyi bir okul olan bir kız ortaokuluna gittim, ama pek umurumda değil. 

İlk Girls 'Comprehensives'tan biriydi ve çok sıkı bir baş-öğretmen tarafından yönetildi ... 

Anladığım kadarıyla mükemmeli belirlemek istedi. Çok sportif bir okuldu, ama sporu sevmedim. Yaramaz bir kız değildim, ancak bazı kuralların biraz küçük ve aptalca olduğunu düşündüm ve okul günlerimden hiç hoşlanmadım. Orada birkaç iyi arkadaşım vardı, ama ayrılmak istedim. Ne yazık ki, yaptığınız sevilen bir kolejde A seviyeleri adam olmuş çocuklar yapabileceğinizi fark etmemiştim. Annem ve babam yine de okulu terk etmek için çok istekliydiler ve teknik bir kolejde bir yıl süreli sekreterlik eğitimi aldım, bu biraz gergin oldu, çünkü kısa süre önce küçük bir sekreter olarak atılmadığımı fark ettim. Hâlâ yazmak istedim, ama imkansız bir rüya gibiydi. Ama sonra çok şanslıydım; Tıpkı bu dersi bitirirken dergi için ergen yazarlar istedi, sonunda da genç dergisi Jackie oldu ... ve şimdi biraz cesur göründüğüm bir gazetede kağıtta bir reklam gördüm, ama buna devam etmeyi düşündüm! Bir hikaye yazıp onlara gönderdim, sevdim de beni şaşırttı; ve çok para olmasa da bana para ödeyecekleri harika oldu. Ve sonra onlar için daha yazdım ve bana bir iş teklif ettiler. Onlar için çalıştım ve sadece bir gazeteci olarak hayatımı kazanmamakla kalmadı, aynı zamanda 22 yaşımdayken ilk romanım da yayınladım, o zamandan beri yazıyorum.

Kendi okul yıllarınızdan çok fazla ayrıntı hatırlıyor musunuz?

Genç bir günlük tuttum. Bazen ergenlik yaparken ne kadar aptalcağım oldukça utanç verici. Maalesef, okul işlerimi ciddiye almadım, fakat her hafta, o gün nasıl yeni bir roman yazacağımı ve bunun için tüm planları nasıl yapacağımı adam olmuş çocuklar konuşuyor olurdum. Kitaplıktan her zaman 'Yazma Öğretmenliği Nasıl Yaparım' gibi kitaplar alıyordum, bu yüzden ne yapmak istediğime odaklandım. Eminim öğretmenlerimi rahatsız ediyordum.

Yirmi ya da otuz yıl öncesine kıyasla, çocuklar için en zorlu şeyleri sizce mi düşünüyorsunuz?

Bence hayat ilköğretim okulunda oldukça benzer. Orta öğretim okulları, öğretmenlerin her zaman tamamen kontrol altında kalmaları için çok daha zorlaşmış gibi görünüyor. Hiç de değil, ama ziyaret ettiğim birçok okulda, sınıfta konsantrasyon için hiç sessizlik duymazdınız ve arka tarafın çok var ve çok farklı bir atmosfer var. Ayrıca, genç insanlar için daha zor olduğunu düşünüyorum, çünkü o yaşta o kadar önemlidir bakıyorsunuz. Kızlar için, sadece çok şişman ya da çok ince ya da saçınızın tarzı ne olursa olsun, görünüşünüz hakkında endişelenmekle kalmıyor, aynı zamanda kıvılcım ve şakacıya katılabilirsiniz. Kendinizi çocuklarla popüler adam olmuş çocuklar kanıtlamak ve sınavlarınızda iyi yapmak zorundasınız. Gerçekten çok fazla baskı var. Ayrıca, o kadar çok sorumluluk yok ki, birkaç genç genç kızın eve gelip akşam yemeğini alması veya dışarı çıkıp alışveriş yapması bekleniyor.

Şu an için çok daha fazla koruma var ve bazen ortalama 14 yaşında bir yetişkine benzemesi bekleniyor ancak aynı zamanda küçük bir çocuk gibi muamele görüyor. 

Bu bir savaş. Aileler için özür dilerim!

 Jacqueline'ya bir sonraki romanının ne olacağını sordum.

Bu çağdaş değil, İkinci Dünya Savaşı tahliye kitabı olacak. Uzun süredir bunu düşündüm, çünkü konu benim meselesidir: çocuklar evden uzakta olmak. Carrie Savaşı'na hayran kaldım - benim için en mükemmel kitaptı, onunla o kadar güzel anlaştı - ama biraz farklı bir şekilde yapmanın bir yolunu düşündüm ve bunu dört gözle bekliyorum .